Parafia św. Kazimierza

Oficjalny serwis

Liturgia

Niedzielna i świąteczna

Porozmawiajmy

Na Forum

Koło PTTK "Królewicz"

Razem wędrujemy

Droga krzyżowa mal. Zygmunt Wierciak (1940)

Stacja 01
Stacja 01
Stacja 02
Stacja 02
Stacja 03
Stacja 03
Stacja 04
Stacja 04
Stacja 05
Stacja 05
Stacja 06
Stacja 06
Stacja 07
Stacja 07
Stacja 08
Stacja 08
Stacja 09
Stacja 09
Stacja 10
Stacja 10
Stacja 11
Stacja 11
Stacja 12
Stacja 12
Stacja 13
Stacja 13
Stacja 14
Stacja 14
Podpis Autora
Podpis Autora
Folder 1/2
Folder 1/2
Folder 2/2
Folder 2/2
Previous Next Play Pause
Nikodem i Jezus
Nikodem u Jezusa (J 3)

Nikodem i Józef z Arymatei

Stacja XII, XIII i XIV

Józef z Arymatei i Nikodem, zamożni i wpływowi ludzie, byli zwolennikami Jezusa. Ale należeli też do Sanhedrynu – Wysokiej Rady Żydowskiej. Byli podczas przesłuchań Jezusa u Kajfasza i wiedzieli co wydarzyło się przed Piłatem.

Na naszej drodze krzyżowej najłatwiej zidentyfikować Józefa z Arymatei. To niewątpliwie on na stacji XIV stoi z pochodnią u wejścia do swojego(!) grobu oświetlając i pokazując drogę. Nikodem to najprawdopodobniej starszy człowiek z brodą i latarnią w ręku przy stacji XIII.

Nikodem i Jezus
Nikodem u Jezusa (J 3)

Nikodem i Józef z Arymatei

Stacja XII, XIII i XIV

Józef z Arymatei i Nikodem, zamożni i wpływowi ludzie, byli zwolennikami Jezusa. Ale należeli też do Sanhedrynu – Wysokiej Rady Żydowskiej. Byli podczas przesłuchań Jezusa u Kajfasza i wiedzieli co wydarzyło się przed Piłatem.

Na naszej drodze krzyżowej najłatwiej zidentyfikować Józefa z Arymatei. To niewątpliwie on na stacji XIV stoi z pochodnią u wejścia do swojego(!) grobu oświetlając i pokazując drogę. Nikodem to najprawdopodobniej starszy człowiek z brodą i latarnią w ręku przy stacji XIII.

Słowo Boże

Wieczorne spotkanie z Jezusem

J 3, 1 – 21

Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Niego nocą i powiedział Mu: «Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z Nim». W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego». Nikodem powiedział do Niego: «Jakżeż może się człowiek narodzić będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?» Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie3 narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha». W odpowiedzi rzekł do Niego Nikodem: «Jakżeż to się może stać?» Odpowiadając na to rzekł mu Jezus: «Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, cośmy widzieli, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co jest ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił - Syna Człowieczego.

A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono7 Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu».

 

W obronie Jezusa

J 7, 50 – 52

Odezwał się do nich jeden spośród nich, Nikodem, ten, który przedtem przyszedł do Niego: «Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim go wpierw przesłucha, i zbada, co czyni?» Odpowiedzieli mu: «Czy i ty jesteś z Galilei? Zbadaj, zobacz, że żaden prorok nie powstaje z Galilei».

 

Wyznanie setnika

Mt 27, 54 

Setnik zaś i jego ludzie, którzy odbywali straż przy Jezusie, widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili: «Prawdziwie, Ten był Synem Bożym».

Mk 15, 39

Setnik zaś, który stał naprzeciw, widząc, że w ten sposób oddał ducha, rzekł: «Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym».

Łk 23, 47

Na widok tego, co się działo, setnik oddał chwałę Bogu i mówił: «Istotnie, człowiek ten był sprawiedliwy».

 

Pogrzeb Jezusa

Mt 27, 57 – 60

Pod wieczór przyszedł zamożny człowiek z Arymatei, imieniem Józef, który też był uczniem Jezusa. On udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Wówczas Piłat kazał je wydać. Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno i złożył w swoim nowym grobie, który kazał wykuć w skale. Przed wejściem do grobu zatoczył duży kamień i odszedł.

Mk 15, 42 – 46

Pod wieczór już, ponieważ było Przygotowanie, czyli dzień przed szabatem, przyszedł Józef z Arymatei, poważny członek Rady, który również wyczekiwał królestwa Bożego. Śmiało udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Piłat zdziwił się, że już skonał. Kazał przywołać setnika i pytał go, czy już dawno umarł. Upewniony przez setnika, podarował ciało Józefowi. Ten kupił płótno, zdjął Jezusa z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie, który wykuty był w skale. Przed wejście do grobu zatoczył kamień.

Łk 23, 50 – 54

Był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Wysokiej Rady. Nie przystał on na ich uchwałę i postępowanie. Był z miasta żydowskiego Arymatei, i oczekiwał królestwa Bożego. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie, wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany. Był to dzień Przygotowania i szabat się rozjaśniał.

J 19, 38 – 42

Potem Józef z Arymatei, który był uczniem Jezusa, lecz ukrytym z obawy przed Żydami, poprosił Piłata, aby mógł zabrać ciało Jezusa. A Piłat zezwolił. Poszedł więc i zabrał Jego ciało. Przybył również i Nikodem, ten, który po raz pierwszy przyszedł do Jezusa w nocy, i przyniósł około stu funtów mieszaniny mirry i aloesu. Zabrali więc ciało Jezusa i obwiązali je w płótna razem z wonnościami, stosownie do żydowskiego sposobu grzebania. A na miejscu, gdzie Go ukrzyżowano, był ogród, w ogrodzie zaś nowy grób, w którym jeszcze nie złożono nikogo. Tam to więc, ze względu na żydowski dzień Przygotowania, złożono Jezusa, bo grób znajdował się w pobliżu.

Patrząc na obraz

  

XII stacja

XIII stacja

XIV stacja

powered by social2s

Obecni na Forum

Odwiedza nas 80 gości oraz 0 użytkowników.

Back to top